خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بادهٔ لاله تو چو در ژاله می‌رودخون قطره قطره در جگر لاله می‌رود
۲
چشم تو هندوییست که پنداری از خطاصد ترک تند خوش به دنباله می‌رود
۳
از خشگ سال ناز جهان می‌شود خلاصسال دگر که ماه تو در هاله می‌رود
۴
زین بادهٔ دو ساله که می‌آورند بازناموس زهد زاهد صد ساله می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲