خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به اقبال از سفر چون مرکب آن نازنین آیدبه استقبال خیل او تزلزل در زمین آید
۲
به سرعت شخص طاقت پا بگرداند ز پشت زیندمی کان سرو آزاد زمین بر روی زین آید
۳
چو او بر خانه زین جان کند بهر تماشایشفغان و ناله از دلها و از چرخ برین آید
۴
زمین پر گردد از نقش جبین ماه رخساراندر آن فرخ زمان کان آفتاب مه جبین آید
صفحهٔ ۱ از ۲