خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن بیداد کز فریاد من جانان برون آیدنفیر دادخواهان سر کشد سلطان برون آید
۲
به عزم بزم خاصش گیرم آن دم دامن رعناکه داد دادخواهان داده از ایوان برون آید
۳
فلک هم در طلب سرگشته خواهد گشت تا دیگرچنین ماهی ازین نیلوفری ایوان برون اید
۴
خوش آن ساعت که از اطراف صحرا سر زند گردیچو گرد از هم بپاشد محمل جانان برون آید
صفحهٔ ۱ از ۲