خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذزهر تو از نبات کسان بیشتر لذیذ
۲
از قد و لب ریاض تو را ای بهار نازهم نخل نازک آمده و هم ثمر لذیذ
۳
قدت که هست نیشکر بوستان حسنسر تا به پاست لذت و پا تا به سر لذیذ
۴
دشنام تلخ زود مکن بس که در مذاقزهریست این که بیشتر است از شکر لذیذ
صفحهٔ ۱ از ۲