خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی ز سلطنتت روزگار منت دارشکار کرده خلقت دل صغار و کبار
۲
جدار بزم تو را مهر گشته حاشیه پوشسوار عزم تو را چرخ گشته غاشیه‌دار
۳
قضا ز لطف تو بر سائلان عطیه‌فشانقدر ز قهر تو بر ظالمان بلیه نگار
۴
ز پیچ نوبت عدل بلند طنطنه‌اتفتاده غلغله در هفت گنبد دوار
صفحهٔ ۱ از ۲