خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک صبح ببام آی و ز رخ پرده براندازآوازه به عالم زن و خورشید برانداز
۲
زه شد چو کمان تو پی کشتن مردمگوزه ز کمان اجل ایام برانداز
۳
بربند به شاهی کمر و طوق غلامیدر گردن صد خسرو زرین کمر انداز
۴
بهر دل مشتاق مکش تیر ز ترکشنخجیر چنین را به خدنگ دگر انداز
صفحهٔ ۱ از ۳