خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناصحا از سر بالین من این پند ببرخفته بیدار به افسانه نگردد هرگز
۲
مرغ غم ترک دل ما نکند تا به ابدجغد دلگیر ز ویرانه نگردد هرگز
۳
ای مقیمانه درین دیر دو در کرده مقامخیز کاین راهگذر خانه نگردد هرگز
۴
یک دم ای شیخ خبر باش که جنت به جحیمبه دل از جرم دو پیمانه نگردد هرگز
صفحهٔ ۱ از ۲