خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل در میدان عشق آهسته می‌راند فرسوز سم آتش می‌جهاند توسن تند هوس
۲
آن چنانم مضطرب کز من گران لنگریستدر ره صرصر غبار و بر سر گرداب خس
۳
حال دل در سینه صد چاک من دانی اگردیده باشی اضطراب مرغ وحشی در قفس
۴
بشکن ای مطرب که مجنونان لیلی دوست راساز ز آواز حدی می‌باید و بانگ جرس
صفحهٔ ۱ از ۳