خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که بود از تو به یک حرف زبانی قانعاین زمان نیست به صد لطف نهانی قانع
۲
غیر کز مرده لان بود به یک پرسش تونیست اکنون به حیات دو جهانی قانع
۳
ابر لطف تو به سیلاب جهانی مشغوللب من تشنه بیک قطره چکانی قانع
۴
گر به شیرین سخنی خوش نکنی کام رقیبمی‌شوم از تو به این تلخ زبانی قانع
صفحهٔ ۱ از ۲