خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما که می‌سازیم خود را در فراق او هلاکاز وفای او به جان‌یم از برای او هلاک
۲
لطف او در رنگ استغنا و بر من عکس غیراز برای لطف استغنا نمای او هلاک
۳
من که تنگ آوردنش در بر تصور کرده‌اممی‌شوم از رشگ تنگی قبای او هلاک
۴
گر بجنبد باد می‌میرم که از بی‌تابیمبهر جنبشهای زلف مشگسای او هلاک
صفحهٔ ۱ از ۲