خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید باز طپاننده کبوتر دلسبک کنندهٔ تمکین ز صبر لنگر دل
۲
خرد کجاست که دارد لوای صبر نگاهکه شد عیان علم پادشاه کشور دل
۳
رسید شاه سواری که در حوالی اوبه جنبش است زمین از هجوم لشگر دل
۴
چو سنگ خورد نهانی تنم به لرزه فتادز دیدنش چو طپیدن گرفت پیکر دل
صفحهٔ ۱ از ۲