خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زدی به دست ارادت چو حلقه بر در دلز در درآ و ببین خانهٔ مصور دل
۲
در آرزوست مه خرگهی که بر گردونمنور از تو کند خانهٔ مدور دل
۳
دلم شکفت که از میل طبع خلوت دوستسبب نزول تو شد خانهٔ محقر دل
۴
لب امید بلبیک محتشم بگشاکه یار بر سر لطفست و می‌زند در دل
صفحهٔ ۱ از ۱