خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فنا بنده رهی می‌دانمره به آرام‌گهی می‌دانم
۲
سیهم روی اگر جز رخ توآفتابی و مهی می‌دانم
۳
دارد آن بت مژه چندان که دروهر نگه را گنهی می‌دانم
۴
نگهی کرد و به من فهمانیدکه ازین به نگهی می‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۲