خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نمودی رخ به من یک لحظه بدخوئی مکنشربت دیدار شیرین به ترش روئی مکن
۲
می‌کنم گر بیخ عیش خویش میگوئی بکنمی‌کنم گر قصد جان خویش میگوئی مکن
۳
با بدان نیکی ندارد حاصلی غیر از بدیگر بخود بد نیستی با غیر نیکوئی مکن
۴
غمزه‌ات محتاج افسون نیست در تسخیر خلقصاحب اعجاز را تعلیم جادوئی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲