خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دوستی خودم میکشی که رای من است اینبه خویش دشمنی کردهام سزای من است این
۲
گداختم ز جفا تا وفا به عهد تو کردمبلی نتیجهٔ عهد تو و وفای من است این
۳
به قول مدعیم میکشی و نیستی آگهکه در غمی که منم عین مدعای من است این
۴
وفا نگر که دم قتل من ز خیل سگانشیکی نکرد شفاعت که آشنای من است این
صفحهٔ ۱ از ۲