خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو در چوگان زدن آن مه نگون گردد ز پشت زینزمین گوید ثنا گردون دعا روح‌الامین آمین
۲
رسید از ماه سیمایان سپاهی در قفا امادر این میدان نمی‌بینم سپهداری به این آئین
۳
به تندی برق مستعجل به لنگر کوه پابرجابه میدان‌ها سبک جولان به محفل‌ها گران تمکین
۴
به تحریک طبیعت در خم چوگان بیدادمچنان دارد که چون گویم نه آرامست و نه تسکین
صفحهٔ ۱ از ۲