خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر رخ به قصد دل منه زلف دو تا را بیش از ایندر کشور خود سر مده خیل بلا را بیش از این
۲
صد ره شکست ای رشک مه حسنت دل و دین را سپهبرطرف مه طرف کله مشکن خدا را بیش از این
۳
دل کرده ساز ای نوش لب در وعده قانونی عجبگر داری آهنگ طرب بنواز ما را بیش از این
۴
نخل ترت در پیرهن چون نیکشر شد پرشکنمحکم مبند ای سیمتن بند قبا را بیش از این
صفحهٔ ۱ از ۲