خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا مران رخش جفا بر خاکساران بیش از اینزاری ببین خواری مکن با بردباران بیش از این
۲
کردم نگاهی آرزو و آن هم نکردی از جفادارند چشم ای بی‌وفا یاران ز یاران بیش از این
۳
دل کرده ساز ای نوش لب در وعده قانونی عجبگرمی مکش آتش مزن در خامکاران بیش از این
۴
بر گرد زنگی گشت جان ز آب دم تیغت ولیزان ابرِ تر می‌داشت دل امید باران بیش از این
صفحهٔ ۱ از ۲