خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهانه رخش راندن آن خردسال بیندر خردی آن بزرگی و جاه و جلال بین
۲
بر ماه تازه پرتو حسنش نظر فکنصد آفتاب تعبیه در یک هلال بین
۳
شد فتنهٔ زمانه مهش بدر ناشدهپیش از کمال حسن نمود جمال بین
۴
ز آثار حسن او اثر از آدمی نمانداین حسن آدمی کش بیاعتدال بین
صفحهٔ ۱ از ۲