خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلم نسخ بران بر ورق حسن همهکاین قلمرو به تو داده است خدا یک قلمه
۲
زان دو هندوی سیه مست که مردم فکنندتیغ هندیست نگاه تو ولیکن دو دمه
۳
خوش‌تر از عشرت صد سالهٔ هشیارانستبا می صاف دو ساله طرب یک دو مه
۴
از دم ناصح واعظ دلم اندر چاهیستکه ز یک سوی سموم است و ز یک سوی دمه
صفحهٔ ۱ از ۲