خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح مرا به ظن غلط شام کردهایبیتاب مرا گنهی نام کردهای
۲
تا ذوق حرف تلخ تو حسرت کشم کندایذای من به نامه و پیغام کردهای
۳
از غایت مضایقه در گفت و گو مراراضی به یک شنیدن دشنام کردهای
۴
در غین مهر این که مرا کشتهای نهانتقلید مهربانی ایام کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲