خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به دست غم خود گذاشتی رفتیغم جهان همه بر من گماشتی رفتی
۲
سواد خط مژه‌ام زان فراق نامه ستردکه در وداع بنامم گذاشتی رفتی
۳
دل از وفا به تو می‌داد دست عهد ابدازو تو عهد گسل واگذاشتی رفتی
۴
به غیر حسرت و مردن بری نداد آن تخمکه در زمین دل خسته کاشتی رفتی
صفحهٔ ۱ از ۲