خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زد به درونم آتش تنگ قبا سواریدست به خونم آلود ماه لقا نگاری
۲
دام فریب دل گشت طره دلفریبیصید شکار جان کرد آهوی جان شکاری
۳
گرچه به مصر خوبی هست عزیز یوسفنیست به شهریاری همچو تو شهریاری
۴
نرگس چشمت ای گل میفکند دمادمدر دل چاک چاکم ای مژه خارخاری
صفحهٔ ۱ از ۲