خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این است که خوار و زارم از ویدرهم شده کار و بارم از وی
۲
این است که در جهان به صدرنگگردیده خزان بهارم از وی
۳
اینست آن که امروزافسانهٔ روزگارم از وی
۴
تا پای حیات من نلغزدمن دست هوس ندارم از وی
صفحهٔ ۱ از ۴