خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده‌ام مست و سرانداز و غزلخوان برهیشاه مشرب پسری ترک وشی کج کلهی
۲
نخل آتش ثمری سرو مرصع کمریعالم‌افروز سهیلی علم افراز مهی
۳
قدر بَهاینده جان چشم فریبندهٔ دلطرفهٔ طاوس خرامی عجب آهو نگهی
۴
ملک دل می‌رود از دست که کردست ظهورشاه عاشق حشمی خسرو یک دل سپهی
صفحهٔ ۱ از ۲