خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاستخورشید فلک از پی فرمان تو برخاست
۲
تا تنگ دهان را به شکر خنده گشودیطوطی به هوای شکرستان تو برخاست
۳
بر افسر شاهان سرافراز نشیندهر گرد که از گوشهٔ دامان تو برخاست
۴
داغی است که در سینهٔ صد چاک نهفتندهر لاله که از خاک شهیدان تو برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳