خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر غمی که رسد از تو خاطرم شاد استکه بندهٔ تو ز بند کدورت آزاد است
۲
چگونه پیش تو ناید پری به شاگردیکه مو به موی تو در علم غمزه استاد است
۳
ز سیل حادثه غم نیست میگساران راکه آستانه میخانه سخت بنیاد است
۴
غم زمانه مرا سخت در میانه گرفتبیا فدای تو ساقی که وقت امداد است
صفحهٔ ۱ از ۳