خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا زمانه در آن آستانه جا دادهستچنین مقام کسی را بگو کجا دادهست
۲
خوشم به آه دل خسته خاصه در دل شبکه این معامله را هم به آشنا دادهست
۳
تو مست گردش پیمانهاش چه میدانیکه دور نرگس ساقی به ما چهها دادهست
۴
به خون من صنمی پنجه را نگارین ساختکه کشته را ز لب لعل خون بها دادهاست
صفحهٔ ۱ از ۳