خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب این عید همایون چه مبارک عید استکه بدین واسطه دل دست بتان بوسیده‌ست
۲
گرنه آن ترک سپاهی سر غوغا داردپس چرا از گرهٔ زلف زره پوشیده‌ست
۳
شاخی از سرو خرامندهٔ او شمشادستعکسی از عارض رخشندهٔ او خورشیدست
۴
نگه سیر بر آن روی نکو نتوان کردبس که از خوی بدش چشم دلم ترسیده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۴