خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما و هوس شاهد و می تا نفسی هستکی خوش‌تر از این در همه عالم هوسی هست
۲
ای خواجه بهش باش که با آن لب می‌نوشگر باده به اندازه ننوشی عسسی هست
۳
گر مرد رهی با خبر از نالهٔ دل باشزیرا که به هر قافله بانگ جرسی هست
۴
یا قافله سالار ره کعبه ندانستیا آن که به صحرای طلب بار بسی هست
صفحهٔ ۱ از ۳