خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیستخانه‌ام را سوخت بی‌باکی که او در خانه نیست
۲
دست همت را کشیدم از سر دنیا و دینهر کسی را در طلب این همت مردانه نیست
۳
از پس رنجی که بردم در وفا آخر مرادامن گنجی به چنگ آمد که در ویرانه نیست
۴
می‌گساران فارغند از فتنه دور زمانکس حریف آسمان جز گردش پیمانه نیست
صفحهٔ ۱ از ۳