خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی چو تیر از برم آن ترک کمان دار گذشتتا خبردار شدم کار دل از کار گذشت
۲
با وجودی که نه شب دیده‌ام او را و نه روزشب و روزم همه در حسرت دیدار گذشت
۳
چه نگه بود که دل از کف عشاق ربودچه بلا بود که بر مردم هشیار گذشت
۴
گر صفای می ناب و رخ ساقی این استکس نیارد ز در خانه خمار گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳