خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد که رفت خونم از یادچون دیده به روی قاتل افتاد
۲
فرزند بشر بدین روش نیستحوری بچه‌ای تو یا پریزاد
۳
آتش به درون من کسی زدکز خانه تو را برون فرستاد
۴
تا طرهٔ پرشکن گشادیعشقم گرهی ز کار نگشاد
صفحهٔ ۱ از ۳