خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همان که چشم تو را طرز دل‌ربایی داددل مرا به نگاه تو آشنایی داد
۲
پس از شکستن دل کام دادی‌ام آریبه تن درست نباید که مومیایی داد
۳
به یاد شمع رخت آهی از دلم سر زدکه در دل شب تاریک روشنایی داد
۴
نهاد عمر من آن روز زد به کوتاهیکه کام بوالهوسان زلفت از رسایی داد
صفحهٔ ۱ از ۳