خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گهی به دیر و گهی جلوه در حرم داردندانم این چه جمال است کان صنم دارد
۲
کسی است صاحب بخت بلند و عمر درازکه دست بر سر آن زلف خم به خم دارد
۳
حیات بخشد اگر خاک مقدمش نه عجبکه جان زنده‌دلی زیر هر قدم دارد
۴
کسی که تکیه زند بر عنایت ساقیاگر غلط نکنم تکیه‌گاه جم دارد
صفحهٔ ۱ از ۳