خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر خم زلف تو یک جمع پریشان داردوه که این سلسله صد سلسله جنبان دارد
۲
چنبر زلف تو گر نیست به گردون هم چشمپس چرا گوی قمر در خم چوگان دارد
۳
سر نالیدن مرغان قفس کی داندآن که از خانه رهی تا به گلستان دارد
۴
شد چمن انجمن از بوی خوشش پنداریکه سمن در بغل و گل به گریبان دارد
صفحهٔ ۱ از ۳