خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نام سر زلف ترا مشک ختا کردالحق که در این نکته غلط رفت و خطا کرد
۲
مژگان تو دل را هدف تیر ستم ساختابروی تو جان را سپر تیغ بلا کرد
۳
هر نکته که آن تنگ شکر گفت، نکو گفتهر جلوه که آن رشک قمر کرد، به جا کرد
۴
ترکان خطایی روش مهر ندانندنتوان ز خطازاده تمنای وفا کرد
صفحهٔ ۱ از ۳