خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا صورت زیبای تو از پرده عیان شدیک باره پری از نظر خلق نهان شد
۲
گر مطرب عشاق تویی رقص توان کردور ساقی مشتاق تویی مست توان شد
۳
گیسوی دلاویز تو زنجیر جنون گشتبالای بلاخیز تو آشوب جهان شد
۴
نقدی که ز بازار تو بردیم تلف گشتسودی که ز سودای تو کردیم زیان شد
صفحهٔ ۱ از ۳