خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان غنچه‌دهان دلم به تنگ آمدوز دیده سرشک لاله رنگ آمد
۲
هر گوشه که گوش دادم از عشقشآواز نی و نوای چنگ آمد
۳
بس چنگ زدم به دامن پاکانتا دامن پاک او به چنگ آمد
۴
از خانهٔ آن کمان ابرو بودتیری که به سینه بی‌درنگ آمد
صفحهٔ ۱ از ۳