خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بندهٔ بالای تو زرین کمری چندمنت کش خاک قدمت تاجوری چند
۲
سر منزل عشاق تو جانیست که آنجابالای هم افتاده تنی چند و سری چند
۳
هم از سر عشاق و هم از سینهٔ مشتاقعشق از پی شمشیر تو دارد سپری چند
۴
بر روی کسی بخت گشاید در دولتکو منظر زیبای تو بیند نظری چند
صفحهٔ ۱ از ۳