خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاکم به ره آن بت چالاک نکردندفریاد که کشتندم و در خاک نکردند
۲
من طایفه‌ای بر سر آن کوی ندیدمکز دست غمش جامهٔ جان چاک نکردند
۳
من باک ندارم مگر از بی‌بصرانیکاندیشه از آن غمزهٔ بی‌باک نکردند
۴
قومی به وصالش نتوانند رسیدنکز تیر دعا رخنه در افلاک نکردند
صفحهٔ ۱ از ۳