خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر زلف تو باید که ره شانه ببندندیا مشک‌فروشان در کاشانه ببندند
۲
آن جا که تویی جای نظر بستن ما نیستگو اهل نصیحت لب از افسانه ببندند
۳
خرم دل قومی که به یاد لب لعلتپیمان همه با گردش پیمانه ببندند
۴
عیشی به از این نیست که از روی تو عشاقبرقع بگشاند و در خانه ببندند
صفحهٔ ۱ از ۳