خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بتان دستی به ناز زلف پر چین می‌برندشیخ را از کعبه در بت‌خانهٔ چین می‌برند
۲
چون شهیدان طلب را زنده می‌سازند بازکوه‌کن را بر سر بازار شیرین می‌برند
۳
چون خداوندان خوبی کوس شاهی می‌زنندصبر و آرام از دل عشاق مسکین می‌برند
۴
چون به یاد چشم او اهل نظر را می‌کشندیک جهان کیفیت جام جهان‌بین می‌برند
صفحهٔ ۱ از ۴