خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکندعجب خیال خوشی کرده‌ام، خدا بکند
۲
سزای مردم بیگانه را دهم روزیکه روزگار تو را با من آشنا بکند
۳
خبر نمی‌شوی از سوز ما مگر وقتیکه آه سوختگان در دل تو جا بکند
۴
بر آن سرم که جفای تو را به جان بخرمدر این معامله گر عمر من وفا بکند
صفحهٔ ۱ از ۳