خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر جا حدیث حسن تو تقریر می‌کنندآیات رحمت است که تفسیر می‌کنند
۲
یارب چه صورتی تو که در کارگاه چشممردم همی خیال تو تصویر می‌کنند
۳
هر خواب فتنه‌خیز که بینند مردمانآن را به چشم مست تو تعبیر می‌کنند
۴
خون می‌چکد ز خامهٔ خونین دلان شوقچون نامه فراق تو تحریر می‌کنند
صفحهٔ ۱ از ۳