خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دیوانهٔ من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی از آن زلف گره گیر نبود
۲
دوش با طره‌اش از تیرگی بخت مراگله‌ای بود ولی قدرت تقریر نبود
۳
عشق می‌گفتم و می‌سوختم از آتش عشقکه در این مساله‌ام فرصت تفسیر نبود
۴
کی جهان سوختی از عشق جهان سوز اگردر جهان جلوهٔ آن حسن جهان گیر نبود
صفحهٔ ۱ از ۲