خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مانع رفتن به جز مهر و وفای من نبودور نه در کوی بتان بندی به پای من نبود
۲
گر نبودی کوه اندوه محبت در میانلقمه‌ای هرگز بقدر اشتهای من نبود
۳
دانی از بهر چه کامم را دهان او ندادانتها در خواهش بی منتهای من نبود
۴
آن که در هر پرده نقش صورت شیرین کشیدبا خبر از شاهد شیرین ادای من نبود
صفحهٔ ۱ از ۴