خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدح باده اگر چشم بت ساده نبوداین همه مستی خلق از قدح باده نبود
۲
سبب باده ننوشیدن زاهد این استکه سراسر همه اسباب وی آماده نبود
۳
دوش در دامن پاک صنم باده‌فروشاثری بود که در دامن سجاده نبود
۴
تا به درها نروی هر سحری کی دانیکه دری غیر در میکده بگشاده نبود
صفحهٔ ۱ از ۳