خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب پیمانه اگر بر لب جانانه نبودبوسه‌گاه لب رندان لب پیمانه نبود
۲
گوشه چشمش اگر نشئه ندادی می رایک جهان مست به هر گوشهٔ می‌خانه نبود
۳
مایهٔ مستی ما باده نبودی هرگزساقی بزم گر آن نرگس مستانه نبود
۴
بعد چندی که شدم داخل کاشانهٔ دوستآن هم از دشمنی چرخ به کاشانه نبود
صفحهٔ ۱ از ۳