خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به امیدی که وفا خواهم دیداز تو تا چند جفا خواهم دید
۲
تا کی از لعل شراب آلودتغیر را کامروا خواهم دید
۳
گر توان وصل تو را دید بخواباین چنین خواب کجا خواهم دید
۴
طاق ابروی تو گر قبله شودخوش اثرها ز دعا خواهم دید
صفحهٔ ۱ از ۳